خداوندا چه دشوار است انسان بودن در این دنیا چه رنجی می کشد آنکس که انسان است واز احساس سرشار است .

پرسیدم چرا گریه می کنی ؟

گفت دلم گرفته تحمل نا مهربونی ها رو ندارم .

گفتم ولی زندگی برا من قشنگه ، سختی هامو یه پیام از طرف خدا می دونم ، دردامو هیچ وقت بزرگ نمی دونم ، از هر فرصتی برا شادی و خنده و خوشی استفاده می کنم ، دلمو پره از امید ، مگه دیروز که این همه غصه خوردی امروز اتفاقی افتاد ؟ ولی لذت شادی و دلخوشی من سالهاست که با منه .

نفس عمیقی کشید و گفت اشتباه می کنی ، زندگی فقط خنده نیست ، خیلی موقه ها باید گریه کرد تا معنی خنده رو فهمید ، درک شادی بدون غصه ممکن نیست . باید معنی شب  رو درک کنی تا روز رو با تمام وجودت احساس کنی . زندگی نصفش خنده است و نصفش غم و ...

نگاهی به قیافه من کرد و بلند شد و رفت .

و من ساعتها درباره حرفش فکر کردم ...و در آخر به طرز فکرش خندیدم . !

می دونی بی تو سرد سرده پیله پروانه ها

می دونی با تو می شکنه بغض قناری های عاشق

می دونی بی تو آسمون رنگ نداره ،

آخه بچه که بودم فکر می کردم آبیه رنگ تنت ، چون دل آسمون بود وطنت

می دونی بی تو سپیده صبح خجالت می کشه تن تازه شو رو سر آسمون پهن بکنه

می دونی بی تو خورشیدم آبستن زخم و رنج و درده

می دونی بی تو زخمیه ، احساس عالم تا ابد

می دونی با تو شیرینه ، لبخند اجباری دخترکای بی گناه

می دونی با تو قلب ابرا ، یکدست آبیه ، آبی تر از رنگ خودت

می دونی با تو عاشقن ، شبنمای صبح موقع مرگ

می دونی با تو فرشته ها تو قصه معنا می گیرن

آخه کی دیده تا حالا پری دریایی رو تو ظرف پر از آب کثیف

می دونی با تو قلبا هم ، تو هوای همدیگه غنچه میشن

می دونی با تو شبا هم واسه نور معرفت صف میکشن

می دونی با تو جوون میشه ، قلب من موقع رقص

می دونی بی تو سنگیه روح چکاوک تو قفس

می دونی با تو میبینم ، رنگ سبز بودنت تو هرکجا

ازت می خام همیشه برام بمونی و نگام کنی .

»» + پايبندي به ضرورت اتحاد ملي و لوازم آن

گام نخست در تقويت پايه ها و مظاهر اتحاد و انسجام ملي و اسلامي ايمان به ضرورت و پاي بندي به لوازم آن مي باشد.

اتحاد يك ملت در برابر مشكلات و خطرات مسئوليت ها و اهداف و انسجام جامعه و دولت و بلكه امت و براي دستيابي به برنامه و آرمان ها نيازي فراگير و ثابت است . اين مهم رسالت ايجاد و تقويت وحدت و گسترش و تعميق انسجام و هماهنگي را پديد آورده و روحانيون و عالمان اين مخاطبان اصلي و ويژه اين رسالت مي باشند. ايمان به اين رسالت شرط راه است چرا كه اگر صيغه اصلي برخي شعارها بعد تبليغي آن است و طرح آن موضوعيت دارد اما امري كه رسالت يك جامعه يا قشر و گروه به شمار مي رود نمي تواند امري شعاري و ظاهري باشد.

اگر قرآن كريم پيامبر اكرم (ص ) را كه رسالت تبليغ دين و نشر شريعت را برعهده دارد مومن به آنچه بر او نازل شده مي شمارد از اين رو است كه چه كسي شايسته تر از خود پيامبر(ص ) به ايماني كه ديگران را به آن فرا مي خواند و هم از آن رو كه تا ايمان به رسالت خود نداشته باشد چگونه مي تواند ديگران را به آن فراخواند و به لوازم آن پاي بند باشد

اگر استعمارگران سيادت و رياست خود را در تفرقه ملت ها مي جويند اما بايد ايمان داشته باشيم كه راهي جز اين اصل اسلامي نداريم و عزت و كرامت و بقاي ما و حتي هدايت « ناس » و تبليغ درست دين از اين مسير روشن ولي دشوار مي گذرد.

دعوت به وحدت و انسجام منوط به ايمان به آن و پاي بندي به لوازم آن است .

دلم مي خواهد روبروي گنبد زردش بشينم

داد بزنم ناله كنم همش رضا رضا كنم

                                  همش خدا خدا كنم

دلم مي خواهد توحرمش روضه ي زهرا بخونم

يه يادي از غريبي علي مرتضي كنم

ميكن يه روز تواين كوچه به زخم ما نمك زدند

دست علي كه بسته شد مادر توكتك زدند

يكي بيا د توكوچه ها به مادرم كمك كنه

زينبت خورده به زمين به خواهرم كمك كنه

امام رضا ميكن يه روز دستهاي مردي بسته شد

ميگن يه روز تومدينه يه پهلويي شكسته شد

دوست دارم كه ازحالا  تا صبح محشر همه شب

من رضا رضا كنم توهم منو  صداكني

     شهادت جانسوز هشتمين اختر تابناك امامت وولايت حضرت علي ابن موسي الرضا (ع)بر عاشقان آن حضرت تسليت باد .

یه فرشته لب دریا

مثل رویا

آخ چه زیبا

یه فرشته

پاک و معصوم

وای چه با حال

انگاری همین حالا اومده دنیا

یه تولد لب ساحل

یه تبسم از ته دل

یه آدم که دیگه نیست تنهای تنها

یه فرشته که با گریه هاش نوشته

همه فرشته های گم شده پیدا بشن دنیا بهشته

اما بهشت بودن دنياي ما زماني امكان پذير است كه همه ما دست به دست هم دهيم و دراين سالي كه مزين شده به سال اتحاد ملي وانسجام اسلامي با هم مهربان باشيم ودلهامان را به هم نزديك كنيم وهمديگر را دوست داشته باشيم يكي شويم ، ويكي باشيم ،‌همدل وهم راه تا فرشته هاي نيكي را به خانه هاي دلمان دعوت كنيم .آخه اونها عاشق دلهاي مهربان هستند .

 آرام میشویم که یاد تو قویترین مسکـّن دردناکترین دردهاست،.

 کلام آخر اینکه خداوندا دوستت داریم و در افق زندگیمان چشم به خشنودی تو بسته ایم.

روز محشر وقت پرسيدن زمن رب جلي

                                  گفت : توغرق گناهي ؟

گفتمش: يارب بلي

گفت : پس آتش نمي گيرد چرا جسم وتنت

گفتمش : چون حك نمودم رو ي قلبم ياحسين (ع)

                                    ***   

دامن علقمه وباغ گل ياس يكي است

                            قمــر هاشميان بين همه ناس يكي است

سيركردم عدد ابجد وديدم به حساب

                            نام زيباي اباصالح  وعباس(ع) يكي است

                                     ***

عطري كه از حوالي پرچم رسيده است

                                    مارا به سمت خيمه ماتم كشيده است

از صحن هرحسنيه تاصحن كربلا

                                    صد كوچه واكنيد محرم رسيده است

                            ***

قيامت بي حسين(ع) معناندارد

شفاعت بي حسين(ع) معناندارد

              حسيني(ع) باش كه در محشر نگويند

             چــرا پرونـــده ات امضاء ندارد .

                             ***

اربعین سالار شهیدان بر عاشقان اباعبدالله تسلیت باد

                                                       عزيزي بود .....

گفتم: حسين، گفت : نهايت کمال
گفتم: حسين ،گفت : وقار ، متانت
گفتم: حسين ،گفت : آقا ، سرور
گفتم: حسين ،گفت : سيد هر چي جوونه عاشقه
گفتم: حسين، گفت : خلوص و پاکي
گفتم: حسين ،گفت : رشادت و جوانمردي
گفتم: حسين، گفت : فقط خدا
گفتم: حسين ،گفت : سايه سر زينب
گفتم: حسين ،گفت : گوش کني بغض صداشو تو عرفه ميشنوي
گفتم: حسين، گفت : پشتم رو ميکنم هر کي خواست بره
گفتم: حسين،
گفت : علي اصغرتو با گلوي پاره رو دست داشته باشي ... اما بگي خدايا اين امانتي که
بهم سپرده بودي
گفتم: حسين، گفت : عباس
گفتم: حسين، گفت : کمر شکسته از پرکشيدن عباس
گفتم: حسين،
گفت : زير بارون تير بگي الله اکبر ، اشهدان لااله الاالله
گفتم: حسين، گفت : الله اکبر
گفتم: حسين، گفت : تنهاي تنها
گفتم: حسين، گفت : غريب و بي کس
گفتم: حسين، گفت : سر بريده
گفتم: حسين ،گفت : لباس پاره پاره
گفتم: حسين، گفت : زير سم اسب
گفتم: حسين، گفت : الله اکبر
گفتم: حسين، گفت : سر به نيزه
گفتم: حسين، گفت : سر توي تشت
گفتم: حسين ،گفت : .................................................................
گفتم: حسين ،گفت : عروه الوثقي عشق

28 صفر سالروز

رحلت پيامبر اكرم (ص) و

 شهادت مظلومانه امام حسن مجتبي (ع) بر عاشقان خاندان عصمت وطهارت تسليت باد

همايشي بود به نام نماز، ودلي مي خواست پراز اشتياق ، ما دل به اين نماز  داديم وبا اشتياق ره به سوي هدفي والا نهاديم كه نماز خوانندش ، آري همايش نماز،

ما  سه تن بوديم كه همه يك تن شديم وعزم را جزم ، تا درجوي صميمي دل به كار دهيم ودر اين راه عشق تنهابهانه بودنمان شد،  عشق به نماز، وروح ر ا پرواز داديم در پرواز بانماز آري با نماز مي خواستيم روح را پرواز دهيم تا آن سوي دشت زيباي خدا كه عرشيان برخاكش سجده ميكردند مي خواهم بگويم وقتي هدف عشق به خدا باشد  ببينيد  چگونه دست خدا از آسستين به در آمده ودستگيرتان ميشود وشمارابه سوي خود ميكشد ،آنجا كه ماواي وجودش است.

 در اين همايش براي ما ماديات وتشويق مهم نبود آنچه مهم بود عشق بود وعشق بود وعشق ..... اما همايش پايان يافت ودر پايان همايش يكي از همياران خواب ديده بود كه افرادي كه در اين همايش به نحوي فعاليت نمودند همه برگرد خانه خدا مشغول طواف عشق الهي هستيم وخداوند سقف كعبه رابرايمان باز كرده ومارا داخل خود كعبه دعوت نموده ، واين پاداش زيبايي بود كه به راستي نميتوان برا ي آن هيچ قيمت مادي تعيين كرد .

 ومارفتيم ورفتيم تا برركعتان عشقش سجده شكر برجاي آوريم .....هوالرحمن .... هوالمحبوب .....هوالمعشوق ... باشد كه همواره پناهمان دهد در كعبه عشقش وقبول كند طاعتهاي ناچيزمانرا .

                     (((( جهت اطلاع ميتوانيد به وبلاگ  پرواز بانماز سري بزنيد ))))

من بودم ،‌

 من هستم ،

‌وتاآخر زمان خواهم بود ،‌

ويرا وجود مرا پاياني نيست . من راه خودرا از ميان فضاهاي بيكران گشوده ،‌ودردنياي خيال پر كشيده ودر آن بالا به حلقه نور نزديك شده ام با وجود اين بنگريد چگونه اسير ماده ام .

من برا ي هميشه براين سواحل گام خواهم زد درميان ماسه وكف مدبلند دريا ردپاي مرا خواهد زدود وبادگف را خواهد سترد اما دريا وساحل براي هميشه باقي خواهد ماند.

                                                       (((دل نوشته : جبران خليل جبران )))

Powered By
  BLOGFA.COM